Ulica Biskupia

      Uliczka, która dziś nosi nazwę ulicy Biskupiej, nigdy ulicą nie była. Kiedy w roku 1818, na mocy bulli papieża Piusa VII, ustanowiono biskupstwo kujawsko-kaliskie z siedzibą w Kaliszu i jej pierwszym biskupem został ks. Andrzej Wołłowicz, na swoją rezydencję otrzymał dom przy Głównym Rynku, po dawnej Dyrekcji Skarbu.
     Na starych planach Kalisza - z 1825 Bernharda i z 1824/25 Nahajewicza - uliczka Chodyńskiego nazywała się ul. Kanonicką i od niej uwidoczniona jest dzisiejsza ulica Biskupia. Od strony Głównego Rynku wjazdu nie było, toteż wykorzystano dojazd od strony uliczki Kanonickiej (dziś Chodyńskiego) na zaplecze siedziby biskupa, gdzie znajdowały się stajnie i powozownia. Znacznie później, kiedy biskupstwo kujawsko-kaliskie powróciło do Włocławka, przejście to zmieniło swoje oblicze przez odgradzanie się pięciu podwórek domów stojących przy dzisiejszej ulicy Zamkowej i domu, w którym dawniej mieściła się siedziba biskupa. Podwórka te, głównie po odbudowie Kalisza spalonego w 1914 roku, otoczone zostały wysokimi oficynami, tworząc podwórka-piwnice, dopuszczając bardzo skąpo światło słoneczne. Kiedy zlikwidowano ploty i murki podwórkowe, dokładnie nie wiadomo. Nastąpiło to prawdopodobnie po zniesieniu własności prywatnej, czyli po 1945 roku.
      Dziś przejście to, czyli ulica Biskupia, znajdujące się w samym sercu miasta, łączy nadal Główny Rynek i ulicę Chodyńskiego, przez które przechodzi wiele ludzi dla skrócenia drogi, a także, by dojść do galerii sztuki.
      Odsłonięte podwórka domów stojących przy ul. Zamkowej, a także tyły oficyn ul. Mariańskiej, są bardzo zaniedbane: strupiałe tynki, widoczna cegła, śmietniki, nierówności i bylejakość chodników. To wszystko nie zachęca do ich oglądania. Teraz, kiedy porządkuje się śródmieście, czas by zajrzał tu architekt-artysta, który by umiejętnie wykorzystał je tak, by wyszło z tego cacko turystyczne.

Władysław KOŚCIELNIAK, Ziemia Kaliska nr 97, 6 VI 1997 r.

PS. Biskupstwo kujawsko-kaliskie pozostawiło po sobie pamiątki: piękny, monumentalny ołtarz i tron biskupi, a nieopodal długi jednopiętrowy budynek służący jako siedziba kurii biskupiej. Na jego frontowej elewacji, jeszcze w latach sześćdziesiątych widniał symbol władzy biskupiej: infuła, krzyż i pastorał.
Na rysunku jedno z podwórek od strony ul. Biskupiej