Herb Stowarzyszenia Wychowanków Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcącego im. Adama Asnyka w Kaliszu.

Adam Helbich
(1796-1881)

     Adam Bogumił HELBICH, lekarz, autor ponad 80 artykułów z dziedziny medycyny, przez kilkanaście lat związany z Kaliszem.

dr Adam Helbich     Urodził się 20 grudnia 1796 roku w Warszawie. Był synem Antoniego i Marianny z Mościckich. W wieku 10 lat stracił ojca. Najpierw uczył się w szkole pijarów. Następnie w 1813 roku rozpoczął studia medyczne, jako stypendysta miasta Warszawy. Dyplom magistra medycyny, chirurgii położnictwa otrzymał w 1817 roku. Przez pewien czas przebywał w Berlinie i Wiedniu. Po powrocie do kraju 3 lipca 1818 roku wstąpił do wojska polskiego jako lekarz. W 1822 roku objął stanowisko lekarza powiatu konińskiego, a w 1827 roku, po uzyskaniu w Berlinie stopnia doktora medycyny i chirurgii, zamieszkał w Kaliszu. W krótkim czasie uzyskał uznanie wśród mieszkańców miasta. Jako lekarz wojskowy brał udział w powstaniu listopadowym. W wyniku zasług został mianowany lekarzem dywizji i odznaczony Krzyżem Virtuti Militari. Po upadku powstania wrócił do Kalisza, gdzie podjął prywatną praktykę lekarską. Od maja 1835 roku został naczelnym lekarzem Szpitala Św. Trójcy.

     Dr A. Helbich przyjaźnił się z ojcem Adama Asnyka, któremu pomógł osiedlić się w Kaliszu. Natomiast jego córka, Cecylia była matką chrzestną przyszłego poety. Przyjaźń obu weteranów powstania listopadowego przetrwała przez lata. Kazimierz Asnyk u schyłku życia więcej czasu spędzał u doktora Helbicha, w jego majątku Konary, niż u syna Adama w Krakowie.

     Adam Helbich w roku 1840 przeniósł się do Warszawy. Obok wykonywania praktyki lekarskiej, dużo publikował prac z dziedziny medycyny. Był współzałożycielem i współredaktorem pierwszego w Polsce czasopisma medycznego "Tygodnik Lekarski" (1847). Wielokrotnie był prezesem Towarzystwa Lekarskiego w Warszawie, członkiem rad i stowarzyszeń lekarskich. Po uroczyście obchodzonym jubileuszu 50-lecia pracy zawodowej Adam Helbich przeniósł się do majątku rodzinnego Konary (Radomskie), gdzie leczył ludność wiejską i zajmował się pszczelarstwem. Zmarł 19 marca 1881 roku. Został pochowany na Powązkach.

Opracował Jerzy Bielawski

     Adam Bogumił Helbich (ur. 20 grudnia 1796 w Warszawie, zm. 19 marca 1881 w Konarach) – polski lekarz i filantrop.

dr Adam Helbich -

 

    Rodzina Helbichów pochodziła z okolic Olsztyna i przeniosła się do Warszawy w XVIII wieku. Ojcem Adama był Antoni, nauczyciel, matką Marianna z Mościckich. Chłopiec został w wieku lat 10 osierocony przez ojca i utrzymywał się dając korepetycje. W 1813 Adam otrzymał stypendium miasta Warszawy w wysokości 1000 złotych rocznie i podjął naukę w Szkole Lekarskiej w Warszawie, gdzie w 1817 uzyskał dyplom magistra medycyny, chirurgii i położnictwa. Dalsze studia odbywał w Berlinie i Wiedniu. Po powrocie z zagranicy pracował w latach 1818–1822 jako lekarz wojskowy w armii Królestwa Polskiego. Po zwolnieniu z wojska był przez jakiś czas zastępcą lekarza powiatowego w Koninie, po czym udał się na dalsze studia do Berlina, gdzie uzyskał po obronie dysertacji doktorskiej De carbunculo polonico (O polskim kołtunie, na ten temat wiele prac ogłosił także jego dobry znajomy, kaliszanin Henryk Dobrzycki) tytuł doktora medycyny.

     Po powrocie z Berlina osiadł w 1827 w Kaliszu i zamieszkał w domu przy ulicy Warszawskiej (ob. Zamkowa). Jako lekarz wojskowy w czasie powstania listopadowego Helbich leczył Kazimierza Asnyka, ojca Adama Asnyka, z którym się zaprzyjaźnił i którego później sprowadził do Kalisza, a w 1838 podawał przyszłego poetę (który w dowód wdzięczności rodziny Asnyków otrzymał po nim pierwsze imię) do chrztu. Awansowany na lekarza dywizyjnego (w czasie jednej z bitew wykonał 22 amputacje) otrzymał Order Wojenny Virtuti Militari. Po upadku powstania Helbich powrócił do Kalisza i w 1835 objął stanowisko dyrektora Szpitala Głównego (Szpitala św. Trójcy), prowadząc jednocześnie prywatną praktykę lekarską. W Kaliszu miał pozostać do roku 1841.

     Po przeniesieniu się do Warszawy zamieszkał na ul. Długiej i dalej prowadził prywatną praktykę lekarską, będąc znanym z tego, że ubogich leczył za darmo. W 1847 założył wspólnie z Natansonem i Le Brunem pierwsze czasopismo lekarskie w Królestwie Polskim, Tygodnik Lekarski, w którym umieścił z biegiem lat około 80 artykułów. Jednocześnie był aktywnym wolnomularzem, członkiem loży "Szkoła Równości" w Lublinie. Przy obchodach 50-lecia pracy lekarskiej w 1867 otrzymał tytuł doktora honoris causa warszawskiej Szkoły Głównej, zaś Rada Lekarska Królestwa Polskiego ufundowała nagrodę jego imienia. W 1868 przeszedł na emeryturę i osiadł w swym folwarku w Konarach koło Przysuchy. Leczył tam za darmo ludność chłopską i żydowską i zajmował się pszczelarstwem. Tam też zmarł w 1881. W pogrzebie uczestniczyła wielka liczba żałobników, wśród nich liczna delegacja żydowska z rabinem. Zwłoki przewieziono do Warszawy i pochowano na Cmentarzu Powązkowskim w miejscu 157-6-1 do 4[1].

dr Adam Helbich - grób na Powązkach w Warszawie


     Helbich był dwukrotnie żonaty, z Rozalią Rootzenstein oraz Anielą Amelią Lessel (1814-1856), ze znanej rodziny warszawskich cukierników), córką wziętego architekta warszawskiego Fryderyka Alberta Lessla i Chrystiany Alberty Leppigé i miał dwóch synów.

Bibliografia
Paweł Anders, Kalisz i okolice, Warszawa 1987
Stanisław Szenic, Cmentarz Powązkowski 1851–1890, Warszawa 1982

Źródło: Wikipedia 27 marca 2017


Twórcą i sponsorem stron internetowych Ziemi Kaliskiej jest rodzina Płocińskich w osobach Iwony i Krzysztofa - rodziców, niekiedy razem z dziećmi: Mateuszem, Szymonem, Marią, Piotrem i Aleksandrą. E-mail: krisplo@op.pl
Wszystkie opublikowane materiały można wykorzystywać w każdy godny sposób pod warunkiem podania źródła.
© 1996-2017 by Płocińscy