Herb Stowarzyszenia Wychowanków Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcącego im. Adama Asnyka w Kaliszu.

Stefan Garczyński

1805 - 1833

   

Stefan Florian Garczyński (ur. 13 października 1805 w Kosmowie, zm. 20 września 1833 w Awinionie) − polski poeta, przedstawiciel romantyzmu, powstaniec listopadowy, przyjaciel Adama Mickiewicza.


Stefan Garczyński
Stefan Garczyński

Stefan Garczyński był synem pułkownika Franciszka Garczyńskiego i Katarzyny Garczyńskiej z Radolińskich, urodził się 13 października 1805 w Kosmowie pod Kaliszem, w rodzinnym majątku Garczyńskich. Chłopiec już od najmłodszych lat zetknął się z nieprzychylnością losu, która skądinąd miała znaczny wpływ na kształtowanie się jego charakteru twórczego. W wieku sześciu bądź siedmiu lat stracił bowiem ojca, zaś w dwa lata później − matkę. Osierocony trafił pod opiekę siostry ojca, Antoniny z Garczyńskich Fryderykowej hr. Skórzewskiej, zamieszkującej bogaty klasycystyczny pałacyk w Lubostroniu, nad którego wejściem do dziś widnieje napis: "Hic secura quies et necesia fellare vita" − "Tu bezpiecznie przed niebezpieczeństwami życia".

Studiował w Liceum Warszawskim, potem w Berlinie, gdzie słuchał m.in. wykładów Hegla (państwo według Hegla to najważniejsza forma tworząca społeczeństwo, którym przejawia się duch narodu), który stał się jego "nauczycielem" w wyrażaniu myśli patriotycznych, czego dowodem są takie utwory poety jak Sonety wojenne i Wspomnienia z czasów wojny narodowej polskiej 1831 r. Uczestnik powstania listopadowego. 12 września 1831 jako porucznik Szwadronu Jazdy Poznańskiej został odznaczony Złotym Krzyżem Wojskowym "Virtuti Militari".

Po powstaniu emigrował do Drezna. Przyjaźnił się z Adamem Mickiewiczem, poznanym w czasie studiów w Berlinie w roku1829. To właśnie dzięki Garczyńskiemu doszło do spotkania Wieszcza z profesorem historiozofii Edwardem Gansem, który podsunął mu pomysł napisania "epopei Napoleońskiej" (w domyśle: Pana Tadeusza). Relacja Stefana Garczyńskiego, pełniącego wówczas funkcję adiutanta generała Jana Nepomucena Umińskiego, dotycząca obrony Reduty nr 54 podczas rosyjskiego szturmu Warszawy 6 września 1831, natchnęła Adama Mickiewicza do napisania poematu Reduta Ordona - opowiadanie adiutanta".

Około 1829 Garczyński rozpoczął pracę nad poematem, który w założeniu poety "poszedłby dalej niż Faust" Johanna Wolfganga Goethego. Ostatecznie zamysł nie spotkał się jednak z realizacją.

W 1832 wyjechał do Drezna. Ciężko chory leczył gruźlicę w Szwajcarii. W czasie choroby opiekował się nim Mickiewicz, którzy przewiózł go do Awinionu, a po śmierci wydał jego dzieła (Poezje), wprowadzając jednocześnie nieznaczne zmiany.

Źródło: Wikipedia czerwiec 2016


Audycje z cyklu "Nasze kulturowe dziedzictwo" emitowane były w okresie od marca 2003 do stycznia 2005 przez Katolickie Radio Diecezji Kaliskiej "Rodzina". Autorką tekstów była Aneta Kolańczyk a w prowadzeniu audycji wspierał ją kol. Janusz Wysogląd.
Poniżej można odtworzyć audycję Anety i Janusza poświęconą Stefanowi Garczyńskiemu.


Stefan Garczyński - Wikicytaty

Stefan Garczyński (1805–1833) – polski poeta romantyczny.

  • Blizny psychiczne ropieją dłużej niż fizyczne, a społeczne dłużej niż indywidualne.
  • By się zbliżyć do drugiego człowieka, trzeba oderwać się od siebie.
  • By wierzyć w siebie, muszę mieć kogoś, kto we mnie wierzy. Czy jestem wyjątkiem?
  • Człowiek interesujący – ten, któremu mam dużo do powiedzenia.
    • Źródło: Leksykon złotych myśli, wyboru dokonał Krzysztof Nowak, Warszawa 1998.
  • Gdy dostrzeżesz iskierkę dobrej woli, dmuchaj w nią ile sił!
  • Gdyby doświadczenie uczyło, nie byłoby dyskusji.
  • Idziesz na spotkanie ze starym przyjacielem i chcesz się przed nim otworzyć. Jeśli nie całkiem, to przynajmniej chcesz mu powiedzieć, co się w tobie kotłuje. Ale on spieszy się. Rozmawiacie o wszystkim i o niczym. Zostajesz bardziej samotny i pusty niż przed spotkaniem.
  • Im kto ma większe poczucie humoru, tym większe musi mieć poczucie taktu.
  • Im więcej dajemy, tym więcej mamy ochotę dawać.
  • Im więcej słów, tym mniej treści przypada na każde.
  • Jestem tyle wart, ile warta jest ulga, którą potrafię nieść i radość, którą potrafię sprawić.
  • Każdemu może pomóc przejrzenie się w cudzych oczach i to niekoniecznie olśnionych.
  • Kto sądzi, że wszyscy są kłamcami i oszustami, sam sobie wystawia świadectwo.
  • Można się tak zamknąć w zimie, że nie dostrzeże się wiosny.
  • Najtrudniej jest być tolerancyjnym wobec najbliższych.
  • Napięta uwaga słuchacza – to najcenniejszy komplement.
    • Źródło: Leksykon złotych myśli, wyboru dokonał K. Nowak, Warszawa 1998.
  • Nędzarz – człowiek, którego nie stać na bezinteresowność.
  • Nie pomaga, kto krytykuje przy świadkach.
    • Źródło: Leksykon złotych myśli, wyboru dokonał K. Nowak, Warszawa 1998.
    • Zobacz też: krytyka
  • Oszukiwany uczy się oszukiwać.
  • Postrach: człowiek, który nie ma nic do powiedzenia, ale nie wie o tym.
  • Potrzebujemy towarzystwa, by siebie przeżywać i mierzyć.
  • Prostuje się kręgosłup, gdy przebiega po nim dreszcz podniecenia.
  • Przegadanie jest od przemilczenia stokroć niebezpieczniejsze.
  • Sumienie to coś więcej niż obawa, że ktoś widzi; to obawa, że sam nie zapomnę.
  • Sądy o ludziach mówią więcej o sądzącym niż o sądzonym.
  • To nieprawda, że myśl jest najszybsza, u wielu osób język jest szybszy.
  • Tyle o cierpieniach miłości, tyle o goryczach małżeństwa, a tak mało o słodyczach? Irytacje i dolegliwości są wymowniejsze od zadowolenia i spokoju.
  • Uczucie przerzuca nad przepaściami kładki, ale nie mosty.
  • Ujawniona różnica zdań pobudza myśli.
    • Źródło: Leksykon złotych myśli, wyboru dokonał K. Nowak, Warszawa 1998.
    • Zobacz też: różnica, zdanie
  • Uśmiech i humor – to znak zwycięskiego górowania nad losem.
    • Źródło: Leksykon złotych myśli, wyboru dokonał K. Nowak, Warszawa 1998.
    • Zobacz też: los, śmiech, zwycięstwo
  • Zbyt wiele dla siebie wymaga ten, komu wszyscy wydają się egoistami.
  • Zupełny brak ograniczeń dotyczących własnej ekspresji może stanowić poważną przeszkodę w kontaktach międzyludzkich, tak jak nadmierne i sztywne ograniczenia.
    • Źródło: Leksykon złotych myśli, wyboru dokonał K. Nowak, Warszawa 1998.
    • Zobacz też: przeszkoda


Twórcą i sponsorem stron internetowych Ziemi Kaliskiej jest rodzina Płocińskich w osobach Iwony i Krzysztofa - rodziców, niekiedy razem z dziećmi: Mateuszem, Szymonem, Marią, Piotrem i Aleksandrą. E-mail: krisplo@op.pl
Wszystkie opublikowane materiały można wykorzystywać w każdy godny sposób pod warunkiem podania źródła.
© 1996-2017 by Płocińscy