Pałacyk na Majkowie
     
Fibiger Elwira (1916-1945)
(1916-1945)

      Urodziła się w dniu 24 lutego 1916 r. w Kaliszu i tam ukończyła Gimnazjum im. Anny Jagiellonki a następnie w roku 1937 studia na Akademii Handlowej w Poznaniu.

Przed rozpoczęciem wojny w 1939 r. wyjechała do Warszawy i tam w czasie oblężenia stolicy pełniła funkcję siostry PCK opiekując się rannymi żołnierzami.

W Warszawie wiąże się z ruchem konspiracyjnym i z tymi zadaniami powraca do Kalisza. W tym czasie jej brat Gustaw przebywał w oflagu na terenie Niemiec.

W OJN w Kaliszu była od chwili porozumienia się z por. Antonim Strzelczykiem „Kazik".

W 1941 r. por. Marian Kwiatkowski „Konrad" tworzy NOW, w której znalazła się w grupie kpt. Konrada Wünschego z Opatówka. Po częściowym scaleniu NOW z AK w 1942 r. stała się żołnierzem NOWAK. Trwało to do dnia 4 marca 1944 r., kiedy została aresztowana. Po ciężkim śledztwie w Kaliszu i Łodzi w listopadzie 1944 r. znalazła się w więzieniu w Kaliszu.

W dniach 6-9 grudnia 1944 r. była sądzona w grupie 10 osób przez Sąd Ludowy z Berlina i wymierzono jej karę śmierci. Sądowi przewodniczył dr Streit a oskarżał prokurator Rzeszy Steinberg. Rozprawie przysłuchiwał się Gauleiter „Kraju Warty" Artur Greiser.

W dniu 19 stycznia 1945 r. (23 wkroczyli sowieci) przewieziona do lasu w Skarszewie
i bestialsko zamordowana w grupie 56 osób.

W dniu 26 lutego 1945 r. przeprowadzono ekshumację i ciało Elwiry przewieziono do Kalisza i pochowano w rodzinnym grobie na cmentarzu ewangelickim przy ul. Harcerskiej.

Źródło: Antoni Kut, "Armia Krajowa w Kaliszu", str. 130

Elwira Fibiger (1916–1945), „Piano”, żołnierz NOW-AK

Urodziła się 24 II 1916 r. w Kaliszu w rodzinie przemysłowców, producentów fortepianów i pianin „Calisia”, jako córka Gustawa i Wandy z d. Fulde.

Maturę zdała w 1927 r. w Państwowym Żeńskim Gimnazjum im. Anny Jagiellonki, w 1937 r. ukończyła Wyższą Szkołę Handlową utworzoną przez Izbę Przemysłowo-Handlową w Poznaniu. We wrześniu 1939 r. przebywała z matką i siostrą Wandą w Warszawie i jako siostra PCK pielęgnowała rannych.

Po powrocie do Kalisza w październiku 1939 r. jako obywatelka niemiecka nawiązała kontakt z kierowaną przez por. Antoniego Strzelczyka „Kazika” Organizacją Jedności Narodowej wywodzącą się ze struktur Obozu Narodowego. Po rozbiciu organizacji przez Gestapo nawiązała kontakt z Narodową Organizacją Wojskową − strukturą wojskową SN odtwarzaną w tym czasie przez por. Mariana Kwiatkowskiego „Konrada”.

W 1943 r. należała do siatki wywiadowczej organizacji „Miecz i Pług”, utworzonej w marcu przez rtm. Konrada Wünsche i Henryka Flude. Grupa ta podporządkowana była NOW. W wyniku scalenia NOW z AK została żołnierzem AK. Współpracowała z placówką wywiadowczą w Winiarach pod Kaliszem krypt. „Podlesie”, działającą w ramach Ekspozytury Wywiadu Komendy Głównej AK „Stragan”, a następnie Ekspozytury Wywiadu Komendy Głównej AK „Lombard”. Wykonywała zadania organizacyjne i łącznościowe, wykorzystując na polecenie dowództwa niemieckie pochodzenie swojej rodziny. Została aresztowana w nocy z 3 na 4 III 1944 r., więziona w Kaliszu, torturowana w śledztwie. Na podstawie wyroku Trybunału Ludowego w Berlinie na sesji wyjazdowej w Kaliszu skazano ją na karę śmierci.

Sesja sądu trwała od 6 do 9 XII 1944 r., przewodniczył jej prezydent 5 Senatu dr Albrecht, w obecności radcy sądu ziemskiego dr. Zmecka, sędziego powiatowego NSDAP Rohla, głównego dowódcy SA Maxa Müllera, kierownika urzędu powiatowego Kerkaua oraz przedstawiciela naczelnego prokuratora Rzeszy Niemieckiej, radcy sądu ziemskiego dr. Bacha. Na procesie byli obecni: namiestnik Rzeszy w Okręgu Poznań Artur Greiser, prezydent sądu Proboss, prokurator Steinberg i kierownik Urzędu ds. Ludnościowych, kurator uniwersytecki dr Streit. Ponadto obradom przysłuchiwali się przedstawiciele miejscowych władz partyjnych i państwowych. Rozstrzelana w grupie 55 skazańców w Lasach Skaryszewskich 19 I 1945 r. 26 II 1945 r. została ekshumowana, jej ciało przewieziono do Kalisza i pochowano w rodzinnym grobie na cmentarzu ewangelickim przy ul. Harcerskiej.

Encyklopedia konspiracji wielkopolskiej 1939–1945, red. M. Woźniak, Poznań 1998; „Ostdeutscher Beobachter”, 19 XII 1944 r.; J. Piotrowski, Armia Krajowa. Zarys historii wojennej Kaliszan 1914–1945, Kalisz 2004; R. Sierchuła, Narodowa Organizacja Wojskowa w Kraju Warty [w:] Obóz Narodowy w obliczu dwóch totalitaryzmów 1939–1956 (w druku); Słownik uczestniczek walki o niepodległość Polski 1939–1945. Poległe i zmarłe w okresie okupacji niemieckiej, Warszawa 1988; M.A. Woźniak, Proces obywateli niemieckich – członków ruchu oporu w Kaliszu, „Biuletyn Okręgowej Komisji Badania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Łodzi − Instytutu Pamięci Narodowej” 1989, t. 6; Ze strachem pod rękę i śmiercią u boku... Wielkopolanki w konspiracji 1939–1945, Poznań 2006.

Rafał Sierchuła

Zarchiwizowano w czerwcu 2016 z adresu http://www.luteranie.net/index.php?option=18&action=articles_show&art_id=42

 

   Ten link przeniesie Cię na górę strony